“Je verkoopt geen koelkasten.” Dat klinkt als goede clickbait😃 Toch heb ik mezelf dit in de afgelopen weken verschillende keren echt horen zeggen.

Mijn klanten werken aan dingen die er toe doen

En ik kan zeker niet zonder mijn koelkast, maar of ze de wereld nou echt mooier achterlaten. Ik vrees van niet.

De producten of diensten van mijn klanten zijn geen commodities (zoals dat in goed Nederlands heet). Geen van hun potentiële klanten klikt even een vergelijk van twee of drie aanbieders bij elkaar en kiest daarna de goedkoopste. Of wat het beste in het interieur past. Of die koelkast die eten voor drie hongerige pubers aankan.

De trust-fase in de pijplijn van werk dat ertoe doet bestaat eigenlijk uit twee fasen

1. vertrouwen in jou en je product of expertise
2. vertrouwen in zichzelf

Dat tweede deel gaat over vragen als

Ben ik het waard?

Kan ik dit?

Durf ik dit?

Heb ik er de (financiële) middelen voor?

Wat zullen anderen er wel niet van zeggen of denken?

Het is een deel van het proces waar je geen directe invloed op hebt

Toch is het juist dan belangrijk om consistent te zijn in je marketing. Om de vragen te beantwoorden. Om bezwaren weg te nemen. Om uit te leggen hoe het wel zit. Eén zo’n bericht komt op het moment dat de ander er klaar voor is. Bingo!

Wanneer dat is? Dat weet ik niet.

Ik weet wel dat behulpzame marketing het verschil maakt

Dat je er geduld voor nodig hebt. Zelfs als je alles doet wat je moet doen, duurt het even. De vragen in de tweede trust fase zijn behoorlijk lastig. Als jouw berichten, video’s of nieuwsbrieven helpen om ze te beantwoorden dan komt het goed.

💡 “Interne communicatie is voor medewerkers, externe communicatie voor klanten.” Echt? 🤔

Die strikte scheiding bestaat niet

Je medewerkers praten met vrienden over hun werk. Ze delen je vacatures in hun netwerk. Ze hebben contact met klanten en leveranciers.

En andersom zien je medewerkers natuurlijk ook je website, je socials en je marketingcampagnes. Wat gebeurt er als je extern een mooi verhaal vertelt over je bedrijfscultuur, terwijl dat intern nog niet zo wordt ervaren?

Als je naar buiten toe communiceert over je duurzame missie, maar intern is daar weinig van te merken? Juist. Dan ontstaat er wrijving. Ongemak. Je mensen weten dat het niet klopt.

Met interne communicatie leg je het fundament

Het echte verhaal. Over wie jullie zijn en waar jullie voor staan. Als dat klopt, als dat echt doorleefd wordt, kun je het ook extern vertellen. Dan wordt het authentiek en geloofwaardig.

Dat hoeft niet allemaal door je marketingafdeling gedaan te worden. Want zeg nou zelf – trotse medewerkers zijn je beste marketing. 💪